Αναρτήσεις

Aνώνυμο

Εικόνα
  ΣΚΕΨΕΙΣ Ο ΦΟΒΟΣ Φόβε μου, σε γνωρίζω και ξέρω ποιος είσαι. Έρχεσαι στα όνειρά μου και μου διαταράσσεις τον ύπνο. Ανοίγω τα μάτια μου και νομίζω ότι είσαι ακόμα εκεί. Σε συναντάω στον δρόμο, στο γραφείο μου. Είσαι πάντα μαζί μου. Σε συνήθισα. Είσαι πάντα μαζί μου. Φοβάμαι ότι γίνεσαι ένας φίλος. Σε θέλω φίλο μου αλλά φοβάμαι. Φοβάμαι ότι αν δεν σε έχω αντίπαλο, τότε οι αισθήσεις μου θα κοιμηθούν. Σε χρειάζομαι απ όπου κι αν έρθεις γιατί δεν σε φοβάμαι, είσαι μαζί μου, είσαι εγώ. Μαζί προχωράμε στον δρόμο της Αγάπης, γιατί ο φόβος είναι μήπως δεν μπορέσω να αγαπήσω αυτό για το οποίο γεννήθηκα. Aνώνυμο. Πίνακας : Caspar David Friedrich - 1817

φευγιό

Εικόνα
  Η γη παραμένει επίπεδη, σε κατηφορική κλίση και στο τέρμα της κατηφόρας με προσμένουν όλοι οι παλιοί έρωτες… M ε κερνούν ένα ποτήρι γλυκό κρασί και ανάβοντας τσιγάρο, θυμόμαστε τα παλιά, ίντριγκες, προστριβές και λοιπά παθήματα… μετά ήπιαμε βροχή, ρουφήξαμε ήλιο και χαθήκαμε στα στενά κουβαλώντας ο καθένας το κουρασμένο του σαρκίο… T α φύλλα του φθινοπώρου μας σκέπασαν και το δυνατό αγέρι, μας σήκωσε ψηλά κάνοντας το φευγιό μας μια γιορτινή βεγγέρα… χώμα και χρυσαλλίδες.     Στάθης Κάπα   Caspar David Friedrich

τραπέζι

 Τραπέζι λίγο κουτσό μα γερό με ένα πράσινο λινό τραπεζομάντηλο πάνω του, με το κρασί και το ψωμί να συμπληρώνει το ένα το άλλο.. Ο ήλιος φτιάχνει το ανάλογο εφέ στο κουζινάκι που λειτουργεί ως ανάχωμα στον αμείλικτο θάνατο, σε μια Άνοιξη  όπου τα φτερά των χελιδονιών ωσάν κοφτερές λεπίδες θα γεμίζουν, ελπιδοφόρους αιμάτινους πίδακες το πριγκηπικό μας σώμα... Στάθης Κάπα. 
Εικόνα
 

τώρα

 Την καύλα της ζωής την βρίσκεις στην παύλα της αφαίρεσης   Στο πένθιμο  βασίλειο των πάντων.  Στη διαίρεση της ύλης  Στο ακέραιο των ιδεών  Στη βουβή  οργή των μικρών πραγμάτων.  Στην επίπλαστη ευμάρεια της αφθονίας.  Στον κύκλο του ορίζοντα  του τώρα. Που όσο πιο φθαρτό τόσο πιο καλό!  Στυλιανός.Τ
Εικόνα
 
Εικόνα